Serdecznie zapraszamy na wystawę, której motywem przewodnim jest sztuka naiwna i dwaj prymitywiści: Bertold Zduńskowolski oraz Nikifor Krynicki. Wystawa czynna do 12 czerwca 2026 r.
Herman Bertold urodził się w marcu 1885 roku. W Zduńskiej Woli mieszkał w latach 1922 – 1935. Był wyznania ewangelicko-augsburskiego. Bertold był zwany „Zduńskowolskim Nikiforem”; opisywany był jako chory „psychicznie nędzarz”. Prawdopodobnie żył na utrzymaniu Domu Starców Ewangelickiego Towarzystwa Dobroczynności. Jego twórczość określa się jako typowy prymitywizm. Inspiracją do tworzenia dzieł była dla Bertolda przede wszystkim otaczająca go natura. Poza malarstwem, Bertold zajmował się też twórczością manualną innego rodzaju; wykonywał ponoć kartonowe zabawki i pajacyki na sznurkach. Nie wiadomo jednak, czy robił to w celach zarobkowych, czy było to przejawem jego zamiłowania do artystycznego rzemiosła wszelkiego rodzaju. O tym artyście wiemy bardzo niewiele.
Nikifor Krynicki urodził się w maju 1895 roku. Jest jednym z najbardziej znanych polskich prymitywistów. Nikifor (podobnie jak Bertold) prowadził tułacze życie. Z powodu swojego ubóstwa, obrazy malował na tym, co wpadło mu w ręce. Całą swoją „pracownię” zwykł nosić ze sobą – rozkładał warsztat i tworzył w przestrzeni krynickiego uzdrowiska. Można powiedzieć, że stał się integralną częścią lokalnego pejzażu. Artysta był częściowym analfabetą, co widać po dość niezgrabnym piśmie (podpisywał się jako „Netyfor malarz” lub „Matejko”). Pobudką do tworzenia dzieł była dla Nikifora otaczająca go rzeczywistość – przechodnie, natura, architektura. Szczególnie jednak upodobał sobie grecko-katolicką cerkiew, która była motywem przewodnim wielu dzieł. Przypuszcza się, że Krynicki był autorem kilkudziesięciu tysięcy obrazów.
Opracowanie życiorysów: Marta Mieszkowska
