WAGONIK KOLEJKI TERENOWO-LINOWEJ

WAGONIK KOLEJKI TERENOWO-LINOWEJ

P1010030 768x1024

2. Czas powstania zabytku/przebudowy

1938

 

Kolej terenowo-linową na Gubałówkę oddano do eksploatacji w grudniu 1938 r. Budowę kolejki pro­wa­­dzono na zlecenie Ligi Popierania Turystyki. Bu­dowa zwią­zana była z przyznaniem Zakopanemu organizacji Narciarskich Mistrzostw Świata FIS. Lata 1936-1939 to okres rozwoju osobowego transportu li­no­wego w Polsce. W lutym 1936 roku oddano do eksplo­atacji ko­lej linową na Kasprowy Wierch, w grudniu 1937 kolej linowo-terenową na Górę Parkową w Krynicy, w grudniu 1938, bezpośrednio przed Nar­ciar­skimi Mistrzostwami Świata FIS kolej linowo-terenową na Gubałówkę. W stycz­niu 1938 r. urucho­miono wyciąg saniowy w Kotle Gąsieni­co­wym i podobny w Sławsku. W przygotowa­niu była budowa wyciągu na Rakoń w Dolinie Chochołow­skiej. Projekty, urządzenia mecha­niczne, uzbrojenie tras i ta­bor dla polskich kolei linowych (z wyjątkiem ko­lei na Kasprowy Wierch zbudowanej wg sy­stemu Bleichert-Zug) dostarczyła szwajcarska firma L. de Roll, a urzą­dzenia elektryczne firma Brown-Boveri. Urzą­dze­nia torowe i obiekty na trasie wykonały polskie firmy. Prace przy budowie kolei na Gubałówkę rozpoczęto w lipcu 1938 r.. Prowadziła je spółka z o.o. „Towarzystwo Bu­dowy i Eksploatacji Kolei Linowej Zakopane-Kasprowy Wierch”, tzw. „Linkolkasprowy”. Spółka powstała w lipcu 1935 r. Budowała wyciągi: na Kasprowy Wierch, w Krynicy, na Gubałówkę, w Kotle Gąsienicowym i na Rakoń w Dolinie Chochołowskiej. Dwa wagoniki poruszające się po jednym torze przewoziły jednorazowo 80 osób. W 1939 roku prze­wie­­zio­no 170.000 osób, w 1948 – 511.000, w 1960 już 1.234.000. W 1989 r. wymieniono tabor i urządzenia napę­dowe. Zdemontowane przejęła Północna Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych w Gdańsku. Od 1993 roku 1 wagonik prezentowany jest na ekspozycji skansenu Zduńska Wola – Karsznice, drugi w skansenie Kościerzyna. Układ napędowy chroniony jest tylko w Karsznicach.

Skip to content